Η νέα εικόνα που παρουσιάζεται στην Ελλάδα μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου δημιούργησε από την πρώτη στιγμή αναταράξεις στη σχέση Ελλάδας – Ε.Ε. Ο νέος Πρωθυπουργός βασισμένος στις προεκλογικές του εξαγγελίες αποσυνδέθηκε από τις κινήσεις της προηγούμενης κυβέρνησης και ακολούθησε μια σκληρή γραμμή διαπραγμάτευσης, δημιουργώντας επικοινωνιακές βόμβες. Στόχος του; Να πείσει το εσωτερικό ότι λειτουργεί διαφορετικά από τους προηγούμενους και να πιέσει στο εξωτερικό για καλύτερη συμφωνία.

Αυτή η επικοινωνιακή επίθεση βέβαια στο εσωτερικό της Ελλάδας παρουσιάστηκε διαφορετικά. Δημιουργήθηκε ένα κλίμα απαξίωσης της παρούσας δομής της Ένωσης, με τη Γερμανία να παρουσιάζεται ως ο απόλυτος δυνάστης. Η προηγούμενη κυβέρνηση συνεργασίας θεωρήθηκε προδοτική ενώ οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και του ΔΝΤ ως στρατός κατοχής που απομυζά την ελληνική κοινωνία.

Δημιουργήθηκε ένα κλίμα απαξίωσης της παρούσας δομής της Ένωσης, με τη Γερμανία να παρουσιάζεται ως ο απόλυτος δυνάστης.



Αυτή η εικόνα δημιούργησε ένα σοβαρό χάσμα μεταξύ της Ελλάδας και της Ε.Ε. Για τον προσπορισμό πολιτικού οφέλους και τη διάσωση της εικόνας της κυβέρνησης, θυσιάστηκε η προσπάθεια δεκαετιών προκειμένου οι Έλληνες να συνυπάρξουν αρμονικά με την ιδέα της ενωμένης Ευρώπης. Σε αυτό φυσικά συνέβαλε και η δημιουργία εντυπώσεων από τις προηγούμενες κυβερνήσεις οι οποίες στην προσπάθειά τους να περάσουν μέτρα που θα επέφεραν μείωση μισθών και αύξηση των ορίων ηλικίας για τους συνταξιούχους, κατηγορούσαν τους κακούς Ευρωπαίους που επιβάλλουν τη λιτότητα.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν κι αυτές τεράστιες ευθύνες. Λειτουργώντας εθνικά, στοχοποίησαν την Ελλάδα ως το μαύρο πρόβατο της Ένωσης και λειτούργησαν
πολλαπλασιαστικά με επικοινωνιακά τεχνάσματα και μεγάλα λόγια που μόνο κακό έκαναν στις σχέσης Ελλάδας – Ε.Ε. Προκειμένου να καλύψουν τη δική τους ανεπάρκεια για λύση των μεγάλων οικονομικών δυσκολιών της Ένωσης, θυσιάζουν την Ελλάδα αδυνατώντας να εξηγήσουν πειστικά τι μέλλει γενέσθαι.
Έτσι, η Ελλάδα σε πολύ σύντομο διάστημα αποξενώνεται συναισθηματικά από την Ευρώπη. Κι αυτή η συναισθηματική αποξένωση δύσκολα γεφυρώνεται από τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις στο εσωτερικό. Ο διχασμός που καλλιεργήθηκε θα συνυπάρχει με τις ελληνικές στρεβλώσεις σε μια χώρα που θα οδηγείται όλο και πιο μέσα στο τούνελ της οικονομικής καχεξίας. Υπάρχει ελπίδα;