Λένε, πώς όταν φτάσεις Ναύπλιο ακόμα και με κλειστά τα μάτια καταλαβαίνεις που βρίσκεσαι. Ίσως να είναι από τους ψιθύρους των παλιών ιστοριών αλλά και των καινούργιων που κρατάνε καλά φυλαγμένα τα Κάστρα, οι πλατείες, οι δρόμοι, τα κτίρια, τα αρχοντικά σπίτια, οι ταπεινές κατοικίες του Ψαρομαχαλά, οι εκκλησιές, μυριάδες σκαλοπάτια, δέντρα που στολίζουν την πόλη.

IMG_5487Και εγώ, το επιβεβαιώνω. Επισκέφθηκα για πρώτη φορά την πόλη φέτος. Αφορμή ο γάμος της πολύ καλής φίλης και συνεργάτιδας μου, Αλίκης. Ο γάμος αυτός ήταν ίσως το όνειρο κάθε κοπέλας. Μια πανέμορφη ερωτευμένη και λαμπερή νύφη, ένας γαμπρός που την λατρεύει, που άντεξε τα καψόνια των συναδέλφων του και έφτασε στο υψηλότερο σημείο του ναού για να φωνάξει με όλη του τη δύναμη “Αλίκη, σ’ αγαπώ!”. Ο γάμος αυτός, μεταξύ ενός στρατιωτικού και μιας δυναμικής δημοσιογράφου, ήταν ίσως ότι πιο συγκινητικό μπορεί κανείς να δεί σε αυτή την ρομαντική πόλη. Η εκκλησία, ο ναός της Ευαγγελιστρίας σου δίνει το καλύτερο σημείο για να δεις από ψηλά ολόκληρη την πόλη.

Από την πρώτη κι’ όλας ημέρα, επισκέφτηκαμε την Παραλία του Καραθώνα. Εκεί επιλέγεις να απολαύσεις το μπάνιο σου ελεύθερα ή να πληρώσεις τον καφέ σου και να ξαπλώσεις στις ξαπλώστρες που παρέχονται δωρεάν (αφού πάρεις τον καφέ), ή μπορείς να πληρώσεις το σετ. Όπως και αν έχει, η παραλία του Καραθώνα είναι πραγματικά η πιο ήρεμη πλαζ. Τα νερά καθαρά, ενώ από πίσω απολαμβάνεις μια άγρια βουνίσια ομορφιά. Βέβαια, όπως προέκυψε εκ των υστέρων από το ρεπορτάζ, στην περιοχή αυτή κυκλοφορεί ένα είδος φυκιού το οποίο δημιουργεί μια περίεργη αλλεργική αντίδραση.

Σε ανακοίνωση του ο Δήμος Ναυπλίου αναφέρει, “ότι λόγω της αυξημένης θερμοκρασίας του νερού παρατηρείται η παρουσία ειδών βενθικών Υδρόζωων σε αφθονία, λόγω του φυσικού αναπαραγωγικού κύκλου τους κυρίως πάνω στο σκληρό υπόστρωμα (πέτρες και «πλάκα» βράχου). Τα παραπάνω κατώτερα υδρόβια ζώα ανήκουν σε ένα φύλο τα Κνιδάρια με 9.000 είδη παγκοσμίως και το ποιο γνωστό σε μας η θαλάσσια Ανεμώνα από τα Ανθόζωα. Αυτά έχουν ειδικά κύτταρα που ονομάζονται κνιδοκύστες και χρησιμοποιούνται για τη σύλληψη τροφής ή για άμυνα. Οι κνιδοκύστες μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό και κνησμό όταν έλθουν σε επαφή με το ανθρώπινο δέρμα.” Η ανακοίνωση καταλήγει πώς δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, αλλά το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη προσοχή.

Το βράδυ, απολάμβανα πολύ τις βόλτες στο λιμάνι σε όλη την παραλιακή του Ναυπλίου. Αν είσαι λοιπόν ερωτευμένος, χωρίς δεύτερη σκέψη, πιάσε το χέρι του αγαπημένου σου και πηγαίνετε Ναύπλιο. Άλλωστε, είναι λιγότερο από δύο ώρες από την Αθήνα.

Πρέπει να επισκεφτείς το Παλαμήδι. Για όσους δεν ξέρουν, Το Παλαμήδι είναι φρούριο στο Ναύπλιο το οποίο κατασκευάστηκε το 1687 από τους Βενετούς , ύστερα από την κατάληψη του λόφου στον οποίο βρίσκεται, μετά από σφοδρή μάχη με τους Οθωμανούς κατά τον Βενετουρκικό Πόλεμο. Ο λόφος πάνω στο οποίο βρίσκεται έχει ύψος 216 μέτρα και η ανάβαση στο Παλαμήδι γίνεται είτε μέσω αμαξωτής οδού είτε μέσω μιας σκάλας με πολλά σκαλοπάτια (αναφέρονται ως 999 σκαλοπάτια). Το 1715, κατά την διάρκεια του τελευταίου Βενετοτουρκικού Πολέμου οι Οθωμανοί το κυρίευσαν αφού ανατίναξαν τμήμα του. Κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 οι Τούρκοι οχυρώθηκαν στο Παλαμήδι αλλά στις 30 Νοεμβρίου 1822 οι Έλληνες το κατέλαβαν έπειτα από μάχη στην οποία συμμετείχαν ο Στάικος ο Μοσχονησιώτης και 300 άνδρες.

Μετά την Επανάσταση, το Παλαμήδι χρησίμευσε σαν φυλακή, στην οποία το 1833 φυλακίστηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και αποφυλακίστηκε 11 μήνες μετά , έπειτα από χάρη του βασιλιά Όθωνα. Μπορείς να επισκεφτείς το εσωτερικό του καθημερινά από τις 9:00-19:45. Και να απολαύσεις τη θέα όλου του Ναυπλίου.

Σήμα κατατεθέν του Ναυπλίου, το Μπούρτζι ή «Καστέλι» (Castello dello Soglio) κατά τους Ενετούς,  είναι ένα μικρό οχυρωμένο νησάκι στην είσοδο του κόλπου του Ναυπλίου. Η λέξη Μπούρτζι της κοινής ελληνικής λαϊκής έκφρασης προέρχεται από παραφθορά της αραβο-τουρκικής «μπούρτζ» που σημαίνει φρούριο και μάλιστα εκείνο που επιστέφει νησίδα ή ακτή, συνήθως ακρωτήρι.

Το Φρούριο αυτό αναγέρθηκε από τους Ενετούς μετά την αποχώρηση του Μαχμούτ Πασά το 1473, εφοδιάζοντάς το με νεώτερα πυροβόλα. Το 1502 μεταβάλλοντας οι Ενετοί με οχυρώσεις τη ΝΔ πλευρά της Ακροναυπλίας σε αυτοτελή προμαχώνα με επάλξεις («Πέντε Αδέρφια»), συνέδεσαν αυτόν με τεχνητό βραχίονα από ογκόλιθους στον οποίο και πρόσδεναν αλυσίδα που έφθανε μέχρι το Μπούρτζι για τη προφύλαξη του λιμένα και της πόλης. Εξ ου και το όνομα «Λιμένας της Αλύσου».

Μετά τη συνθήκη του Κάρλοβιτς (1698) οι Ενετοί ανήγειραν στη νησίδα ισχυρότατο Πύργο και προμαχώνες με πυροβόλα δημιουργώντας έτσι το γνωστό Φρούριο που δεσπόζει σήμερα την είσοδο του λιμένα του Ναυπλίου.

Για έναν κοσμοπολιτικό περίπατο πρέπει να δείτε τα μικρά δρομάκια της πόλης ξεκινώντας από την Πλατεία Συντάγματος.

Η οδός Β.Κωνσταντίνου, ο πρώτος δρόμος που κατασκευάστηκε με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές στην Ελλάδα, μετά από  πρωτοβουλία του Ιωάννη Καποδίστρια. Στην αρχή του μεγάλου δρόμου, εκεί που σήμερα συναντάμε το Άγαλμα του Όθωνα, χτίστηκε το σπίτι του ανήλικου τότε βασιλιά που έμεινε στην ιστορία ως «παλατάκι».

IMG_5606Στη γωνία των οδών Συγγρού και Πλαπούτα, βρίσκεται το σπίτι του Άρμανσπεργκ, του επικεφαλής της Τριανδρίας των Αντιβασιλέων επί Όθωνος, ενώ λίγο νοτιότερα βρίσκεται η οικία του Νικηταρά. Στην Πλατεία των Τριών Ναυάρχων βρίσκεται το μνημείο του Δημητρίου Υψηλάντη και το πρώτο φαρμακείο της χώρας.

Πρέπει επίσης να πας στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, όπου εκεί μπροστά δολοφονήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας. Μάλιστα, λένε ότι τότε λίγο πριν πάει στον ναό, ένας σκύλος του είχε επιτεθεί και είχε αναγκαστεί να γυρίσει σπίτι του να αλλάξει ενώ αργότερα μια τσιγγάνα προσπαθούσε να του κάνει νοήματα ώστε να μην πάει στον ναό. Βέβαια μέχρι και σήμερα παραμένει άγνωστό αν αυτά έγιναν πράγματι ή αν ανήκουν σε μύθους της εποχής.

Δυστυχώς όμως, βρέθηκα και μάρτυρας της μεγάλης πυρκαγιάς που ξέσπασε στην παραλιακή Ναυπλίου – Νέας Κίου που άφησε δυστυχώς και πολλές ζημιές πίσω της. Η ατμόσφαιρα όλο το σαββατοκύριακο ήταν πράγματι αποπνικτική. Όπως θα διαπιστώσετε και μόνοι σας, από τις φώτο στο Παλαμήδι, η ορατότητα λόγω των καπνών είναι περιορισμένη. Η οσμή καμένου ήταν πολύ έντονη. Μάλιστα, όπως μου είπαν και οι κάτοικοι κάθε χρόνο σχεδόν υπάρχει μια μεγάλη φωτιά που καταστρέφει μεγάλες εκτάσεις ακόμα και σπίτια.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι σύντομα θα επισκεφτώ και πάλι το Ναύπλιο. Ίσως αυτή τη φορά, να περιμένω λίγο να κρυώσει ο καιρός ώστε να δω και τη χειμερινή φιλοξενία αυτής της μαγικής πόλης.