Γράφει ο Τρύφωνας Κόλλιας

Στην αρχή της Ύφεσης «χτυπήθηκε» ουσιαστικά και επικοινωνιακά ο δημόσιος τομέας. Μειώθηκαν οι μισθοί κατά 40 % και μέσω κυρίως των συνταξιοδοτήσεων μειώθηκε κατά 10% περίπου ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων, χωρίς φυσικά να αλλάξει η κομματικά σπατάλη διάρθρωση του κράτους. Πλέον ο δημόσιος τομέας χρηματοδοτείται από το 12% του ΑΕΠ της χώρας.

Πολλοί τότε του ιδιωτικού κυρίως τομέα έλεγαν ότι καλώς γίνονται οι μειώσεις γιατί οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι «τεμπέληδες» και υπερβολικά αμειβόμενοι.

Σε αυτή τη φάση της ύφεσης κορυφώνεται η επίθεση στην μικρομεσαία ιδιωτική πρωτοβουλία (η οποία έχει ούτως ή άλλως συρρικνωθεί) μέσω της ασφυκτικής υπερφορολόγησης και του υπό εκκόλαψη ασφαλιστικού νόμου. Πολλοί από το δημόσιο πλέον τομέα λένε ότι καλώς χτυπιούνται οι ελεύθεροι επαγγελματίες γιατί τόσα χρόνια φοροδιέφευγαν.

Ακόμα και αν στη ρητορική των μεν και των δε, υπάρχουν δόσεις αλήθειας, εν τούτοις οι «μεταρρυθμίσεις» από τις κυβερνήσεις της Ύφεσης δεν άγγιξαν και δε σκοπεύουν να αγγίξουν ούτε τους «τεμπέληδες» ούτε φυσικά τους «φοροφυγάδες».

Κατά συνέπεια αν η συνταγή, που αναπαράγει την Ύφεση προς όφελος του πολύ μεγάλου και παρασιτικού κεφαλαίου, δεν αλλάξει και δεδομένου ότι οι δύο τομείς (δημόσιος-ιδιωτικός) της οικονομίας είναι αλληλοτροφοδοτούμενοι, με βεβαιότητα θα υπάρξουν νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων στην επόμενη φάση.

Η μάχη λοιπόν σήμερα για την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα είναι η αυριανή μάχη για τους μισθούς και τις συντάξεις και του δημοσίου τομέα. Άρα, στο αυριανό συλλαλητήριο των δικηγόρων στις 12 το μεσημέρι στα γραφεία του ΔΣΑ και σε εκείνο του Σαββάτο στις 12 στην Ομόνοια, η παρουσία του κόσμου θα πρέπει να ξεπερνά το στενό συντεχνιακό πλαίσιο των ομάδων που θίγονται, καθώς αν είχαν κάνει το ίδιο οι ελεύθεροι επαγγελματίες όταν πετσεκόβονταν οι μισθοί και οι συντάξεις, δε θα βρίσκονταν τώρα στη δεινή αυτή θέση.