Θυμάστε τον κρητικό Γιάννη Στιβακτάκη; Όχι; Θα σας τον θυμίσω:

sexy-kritikos-stathis-stivaktakis

Αυτό ο κρητικός επαρχιώτης, λοιπόν, έγινε θέμα συζήτησης στα social media –από όπου πλέον γίνονται και τρέφονται οι ειδήσεις- και μεταπήδησε σε σοβαρές και μη εκπομπές. Κάθε γυναίκα, που θεωρεί το προφίλ της στο facebook και το twitter προέκταση του εαυτού της, έσπευσε να κάνει το σχόλιο της για το πόσο σέξι είναι το αγόρι αυτό. Και κάπου εκεί ξεκίνησαν οι αντιδράσεις του ανδρικού φύλου που πάνω – κάτω μπαίνουν κάτω από την εξής ομπρέλα: «ε βέβαια τους χωριάτες με τα μούσια και την προφορά θέλετε και μας το παίζετε κυρίες, να σας δίνουν και κανένα μπάτσο».

Ας σκεφτούμε τώρα πόσες φορές έχει γίνει κάτι αντίστοιχο στον καταιγισμό ημίγυμνων φωτογραφιών από γυναίκες. Τι; Δε σας έρχεται καμία στο μυαλό; Απίστευτο!

Επόμενο παράδειγμα. Καθημερινά όλοι γελάμε με στάτους, όπως το παρακάτω, τυχαίο παράδειγμα:

«Για όλα φταίει η γκρίνια των γυναικών» κι ακόμα χειρότερα: «πώς είναι δυνατόν να πηγαίνετε με τόσους άντρες, σα δε ντρέπεστε».

Φανταστείτε τώρα γυναίκες να έγραφαν αντίστοιχα: «οι άντρες σκέφτονται με το κάτω κεφάλι», «σας νοιάζει μόνο το στήθος και τα οπίσθια» κι άλλα τέτοια. Μπορείτε να υποθέσετε τι θα γινόταν;

Με πρόχειρους υπολογισμούς μπορώ να πω πως οι περισσότερες αντιδράσεις θα ήταν –φυσικά μεταξύ αστείου και σοβαρού για να μη χάσουμε την πολιτική ορθότητα- κάπως έτσι: «αεί μωρή τράβα στην κουζίνα σου που θα μας πεις εσύ και πως σκεφτόμαστε που το μόνο που σε νοιάζει είναι τι χρώμα θα βάψεις τα νύχια σου» (λες κι εσένα σε νοιάζει λιγότερο το τι στοίχημα θα παίξεις απόψε) και «αχ να πως φαίνονται οι αγάμητες».

Οι πρόχειροι υπολογισμοί δεν είναι και τόσο πρόχειροι βέβαια:woman_harassment

Ολόκληρη η έρευνα σχετικά με τη διαδικτυακή παρενόχληση του ερευνητικού κέντρου PEW, υπάρχει διαθέσιμη, εδώ. Άλλα ενδιαφέροντα επιστημονικά άρθρα επί του θέματος, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Στη σελίδα του facebook «Ναι, είσαι μισογυνής» θα δείτε ακραία παραδείγματα κι από τις δύο πλευρές. Και όχι δε θεωρώ, πως ό,τι αναγράφεται στη συγκεκριμένη σελίδα είναι απαραίτητα μισογύνικο.

Τι θέλω να πω;

Εννοείται πως και τα δύο φύλα έχουμε την ανάγκη να εξυμνούμε το ωραίο και να κριτικάρουμε τις συμπεριφορές που μας ενοχλούν. Εννοείται πως οι άνθρωποι έχουμε κάποιες σταθερές στον τρόπο συμπεριφοράς μας (Αν, φυσικά, δεχτούμε ότι οι νόρμες, οι κανόνες, τα πρότυπα συμπεριφοράς είναι προϊόντα κοινωνικής κατασκευής, όπως τονίζουν κονστρουκτουβιστές θεωρητικοί, όπως η Judith Butler). Γιατί έτσι καλλιεργούνται και τα στερεότυπα που ίσως άθελα τους να οδηγήσουν σε μισογυνισμό και σε σεξισμό.

Εννοείται, όμως, πως η γυναίκα κοινωνικά θεωρούνταν κατώτερη, γίνεται ακόμη αντικείμενο  για σκοπούς κέρδους και διαφήμισης και κανείς δεν είναι σίγουρος για το πόση ισότητα υπάρχει πραγματικά. Αντίθετα, παντού θα υπάρχουν άντρες  και θα γελάμε παγωμένα με αστειάκια που δε ξέρουμε πότε ξεπερνούν το όριο του στερεοτυπικού σεξιστή…