Λίγες μέρες πριν έγινε η πρώτη συγκέντρωση για την αποποινικοποίηση της ινδικής κάνναβης. Μια ημέρα μετά, μια θαλαμηγός στην Κέρκυρα πιάστηκε γεμάτη με ινδική κάνναβη.

Στην μεγάλη μας έρευνα για το θέμα αυτό, συζητήσαμε με ειδικούς, γιατρούς, δικηγόρους, χρήστες αλλά και ανθρώπους που δεν έχουν κάνει ποτέ ούτε απλό τσιγάρο τη γνώμη τους.

Τελικά τι είναι η ινδική κάνναβη; Πρέπει να αποποινικοποίηθει ή οχι; Είναι αλήθεια ή μύθος η φαρμακευτική της ιδιότητα;

 

Η ινδική κάνναβη ( ή μαριχουάνα ή χασίς ή χόρτο όπως είναι ευρύτερα διαδεδομένη)  είναι ένα θέμα άκρως αμφιλεγόμενο τόσο ως ουσία που μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση όσο και η θεραπευτική της χρήση σε ορισμένες καταστάσεις.

Ιστορικά η χρήση της κάνναβη για θεραπευτικούς λόγους έχει μεγάλο ιστορικό βάθος και πλούσια γεωγραφική κατανομή.  Οι κινέζοι την χρησιμοποίησαν για την ανακούφιση της δυσκοιλιότητας, της ποδάγρας, των ρευματισμών και σε διαταραχές έλλειψης προσοχής. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν τις ίνες του φυτού με τη μορφή υπόθετου για να ανακουφίσουν τον πόνο που συνοδεύει τις αιμορροίδες.  Σε κείμενα από την Ινδία που διέσωσε η αρχαιολογική σκαπάνη φαίνεται πως εκεί ανακαλύφθηκαν και αξιοποιήθηκαν ιατρικά για πρώτη φορά οι ψυχοτροποποιητικές ιδιότητές της. Η αϋπνία, ο πονοκέφαλος και ο επιλόχειος πόνος είναι ορισμένες μόνο από τις καταστάσεις στις οποίες  χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά. Η χρήση της κάνναβης είναι γνωστή και στην Αρχαία Ελλάδα. Οι αρχαίοι Έλληνες την χρησιμοποίησαν με τη μορφή επιθέματος για να θεραπεύσουν πληγές και έλκη στο δέρμα των αλόγων, την επίμονη ρινορραγία αλλά και με τη μορφή σπόρων για την εκρίζωση των παρασίτων που προκαλούν ταινία. Τέλος στην Αραβική Ιατρική χρωστάμε την ανακάλυψη των διουρητικών, αντιεμετικών, αντιεπιληπτικών, αντι-φλεγμονωδών και αντιπυρετικών ιδιοτήτων της κάνναβης που κατέστησαν ευρύτατη τη χρήση της κατά την μεσσαιωνική περίοδο.

Is there a doctor in the house?

 

Τι λέει λοιπόν ο ιατρός  Σταύρος Παπαδάκος στο Αllwrite.gr;

«Η συντριπτική πλειοψηφία όσων απορρίπτουν  τη χρήση κάνναβης εφορμά από την πεποίθηση πως η κάνναβη, ένα ελαφρύ ναρκωτικό, λειτουργεί ως  προθάλαμος για την είσοδο στον κόσμο των σκληρών ναρκωτικών. Αυτή η θεωρία φαίνεται να καταρρίπτεται μέσα από μια σειρά σημαντικών μελετών που διενεργήθηκαν από εξέχοντες ιατρικούς οργανισμούς  την τελευταία δεκαετία. Ακόμα και έτσι όμως οι αρνητικές επιπτώσεις  από το κάπνισμα της μαριχουάνας – αύξηση του συνολικού κινδύνου πρόκλησης ατυχημάτων, η έκπτωση νοητικών λειτουργιών, η πυροδότηση μια σειράς ψυχωσικών διαταραχών ειδικά σε όσους είναι προδιατεθιμένοι γενετικά – είναι παράγοντες που με κάνουν  να βλέπω με έντονο σκεπτικισμό από ιατρικής σκοπιάς  την αποποινικοποίηση της κάνναβης.»

-Υπάρχει θεραπευτική χρήση της ινδικής κάνναβης στη σύγχρονη ιατρική;

Η  χρήση της κάνναβης στη σύγχρονη ιατρική είναι περιορισμένη. Αφορά κυρίως στη θεραπεία της ναυτίας και των εμέτων που προκύπτουν από την χημειοθεραπεία σε καρκινοπαθείς όταν όλα τα συμβατικά φάρμακα έχουν αποτύχει και την συμπτωματική ανορεξία, δηλαδή την ανορεξία στην οποία υπάρχει απώλεια βάρους, σε ασθενείς μεAIDS.  Σε μικρότερο βαθμό χρησιμοποιείται για την θεραπεία του χρόνιου άλγους σε καταστάσεις όπως η νευροπάθεια, η ινομυαλγία και η ρευματοειδής αρθρίτιδα χωρίς να είναι ακόμα απολύτως ξεκάθαρο αν τα οφέλη από τη χρήση της για το συγκεκριμένο σκοπό υπερβαίνουν τους πιθανούς κινδύνους. Τέλος έχει εγκριθεί η χρήση της σε δέκα χώρες για την θεραπεία της μυικής σπαστικότητας  στη σκλήρυνση κατά πλάκας αφού από πρόσφατες μελέτες δεν προκύπτουν προβλήματα ανοχής, κατάχρησης ή εθισμού.

Ωστόσο, περισσότερο έδαφος φαίνεται να κερδίζει η κάνναβη και τα φαρμακευτικά της ανάλογα σε μια σειρά από ερευνητικά πρωτόκολλα. Αυτό αποτελεί ένα δείγμα ότι μέσα στα επόμενα χρόνια η χρήση της μπορεί να επεκταθεί πέρα από τα σημερινά επίπεδα. Ενδεικτικά πιθανή  εφαρμογή θα μπορούσε να βρει σύμφωνα με τελευταίες  μελέτες στην θεραπεία της πλάγιας μυατροφικής σκλήρυνσης (τη νόσο που έχει καθηλώσει τον αστροφυσικό Στήβεν Χώκινγκ), της διπολικής διαταραχής, της νευρικής ανορεξίας αλλά και στον καρκίνο, την άνοια, το διαβήτη, την επιληψία και το γλαύκωμα.

Βέβαια, διεθνείς οργανισμοί που έχουν  σχέση με την υγεία έχουν γνωμοδοτήσει αρνητικά. Χαρακτηριστικά ο NIDA (The National Institute on Drug Abuse) αναφέρει 3 λόγους για τους οποίους  το κάπνισμα μαριχουάνας δεν θα μπορούσε  να λειτουργήσει θεραπευτικά :  Α) είναι ένα φυτό με αρκετά χημικά στοιχεία των οποίων την επίδραση στην υγεία δεν γνωρίζουμε  Β) το κάπνισμα από τη φύση του λειτουργεί επιβαρυντικά στη συνολική κλινική εικόνα  Γ) μειώνει τις γνωστικές λειτουργίες.

-Η χρήση της μαριχουάνας τι επιπτώσεις μπορεί να έχει;

“Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της κάνναβης έχουν αποτελέσει αντικείμενο εκτενούς  διεπιστημονικής συζήτησης. Επειδή η κάνναβη είναι παράνομη στις περισσότερες χώρες, η ερευνητική διαδικασία συγκρούεται με αρκετά ζητήματα βιοηθικής με αποτέλεσμα να κωλυσιεργεί  . Ως εκ τούτου, απομένουν πολλά που πρέπει να διασαφηνιστούν. Μπορούμε όμως με εγκυρότητα και ασφάλεια να μιλήσουμε για τις πιο βασικές από αυτές.

Από τις πιο καλά μελετημένες είναι οι επιπτώσεις της κάνναβης στην μάθηση και στην ευφυία. Συγκεκριμένα:

•        Μακροπρόθεσμη έκθεση στην κάνναβη ενέχει κίνδυνο πρόκλησης μη αναστρέψιμης  γνωστικής εξασθένησης σε παιδιά και εφήβους

•        Σε ενήλικες, αν δεν γίνεται λήψη υψηλών δόσεων , δεν έχουν αναγνωριστεί παρόμοιοι κίνδυνοι

Ένα άλλο κεφαλαιώδους σημασίας ζήτημα είναι η εξάρτηση.Η κάνναβη είναι η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη παράνομη ναρκωτική ουσία στον δυτικό κόσμο. Το  42% ατόμων ηλικίας άνω των 12 δηλώνουν πως έχουν κάνει χρήση κάνναβης τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους και ένα 10 – 20% όσων κάνουν χρήση κάνναβης καθημερινά αποκτούν εξάρτηση

•              Οι στατιστικές δείχνουν ότι ο συνολικός δυναμικός εθισμός για την κάνναβη είναι μικρότερος  από ό,τι για την κοκαΐνη ή ηρωίνη, αλλά ελαφρώς υψηλότερος  από εκείνη για το LSD. Η εξάρτηση από την κάνναβη τείνει να είναι λιγότερο σοβαρή από εκείνη που παρατηρήθηκε με την κοκαΐνη,τα οπιούχα, και το αλκοόλ.

Οι επιδράσεις που διαμορφώνουν το κύριο πρφίλ νοσηρότητας της κάνναβης είναι αυτές που αφορούν την ψυχική υγεία. Παρά το γεγονός ότι η κάνναβη από μόνη της δεν προκαλεί ψύχωση είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει αθροιστικά, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με προϋπάρχουσα ευαισθησία. Υψηλότερα επίπεδα και συχνότητες  χρήσης, καθώς και  έκθεση από μικρή ηλικία ενέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης ή επιδείνωσης ψυχιατρικών διαταραχών . Συσχετισμός μεταξύ χρήσης κάνναβης και ανάπτυξης νόσου έχει αναδειχθεί για την οξεία και τη χρόνια ψύχωση, της αγχώδους διαταραχής, της σχιζοφρένειας, της κατάθλιψης και της μανίας. Ειδικά για τη σχιζοφρένεια έχει φανεί ότι χρήση κάνναβης στην εφηβεία ή νωρίτερα αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης σχιζοσυναισθηματικών διαταραχών στην ενήλικη ζωή.

-Υπάρχει περίπτωση ο χρήστης να εμφανίσει στερητικό σύνδρομο και αν ναι, ποια είναι τα συμπτώματα;

Αν και δεν είναι ιατρικώς σοβαρά,συμπτώματα στέρησης από κάνναβη  μπορούν να εμφανιστούν σε ένα 50% των ασθενών σε θεραπεία για διαταραχές από τη χρήση κάνναβης. Αυτά τα συμπτώματα περιλαμβάνουν μια διάθεση δυσφορίας (άγχος, ευερεθιστότητα, καταθλιπτική διάθεση, νευρικότητα), διαταραχές του ύπνου, γαστρεντερικά συμπτώματα, και μειωμένη όρεξη. Τα περισσότερα συμπτώματα αρχίζουν κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας της αποχής και υποχωρούν μετά από λίγες εβδομάδες. Ένα σημάδι εξάρτησης από την κάνναβη είναι ότι το άτομο ξοδεύει σημαντικά περισσότερο χρόνο από το μέσο χρήστη για να  αναρρώσει από τη χρήση, ή για να αποκτήσει πρόσβαση στην κάνναβη.Για κάποιους, που κάνουν χρήση κάνναβης γίνεται μεγάλο μέρος της ζωής τους και μπορεί να χάσουν σημαντικές δραστηριότητες, προτιμώντας να κάνουν χρήση κάνναβης αντ ‘αυτού. Οι άνθρωποι που είναι εξαρτημένοι από την κάνναβη θα συνεχίσουν να την χρησιμοποιούν ακόμη και αν αντιλαμβάνονται τη χρήση της ως προβληματική.

Βαρύς ο πέλεκυς της δικαιοσύνης;

 

Ο δικηγόρος Παναγιώτης Βούρος μας ενημερώνει νομικά για το τι ακριβώς συμβαίνει σε περίπτωση που ο χρήστης πιαστεί από την αστυνομία και ποιά ποινή πιθανόν να λάβει και τι γίνεται αντίστοιχα στην περίπτωση της διακίνησης:

Ο νόμος που  μας ενδιαφέρει ειναι ο 4139 / 20-3-2013 απο το άρθρο 20 και έπειτα. Επιγραμματικά λοιπόν αναφέρει ότι  όποιος προμηθεύεται , καλλιεργεί ή κατέχει κάνναβη σε ποσότητα που δικαιολογείται μόνο για την ατομική του χρήση τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 5 μηνών. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η χρήση ειναι περιστασιακή ο δράστης μπορεί να μείνει ατιμώρητος. Ακόμα ωστόσο και η ενδεχόμενη καταδικαστική απόφαση δεν καταχωρείται στο ποινικό μητρώο. Αν διαπιστωθεί με πραγματογνωμοσύνη σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας ότι ο χρήστης είναι εξαρτημένος μπορεί να γλιτώσει το πεντάμηνο και πάνω. Αν ο δράστης κατα τη διάρκεια του σωφρονισμού παρακολουθήσει θεραπευτικό προγραμμα μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με την ολοκληρωσή του. Όποιος τωρα διακινεί τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον 8 ετών και με χρηματική ποινή μέχρι 300.000 ευρώ. Υπάρχουν φυσικά α) διακεκριμένες επιπλέον περιπτώσεις του αδικήματος της διακίνησης και β) πρόβλεψη ποινής φυλάκισης 6 μηνών και χρηματικής ποινής έως 50.000 ευρω για την περιπτωση πρόκλησης ή παρακίνησης αγοράς.

Ποιά η δική σας γνώμη;

Συλλέξαμε γνώμες από ανθρώπους που έχουν κάνει χρήση κατά το παρελθόν ή και συνεχίζουν και φυσικά από ανθρώπους που δεν έχουν κάνει ποτέ. Για λόγους ευνοήτους ζητήθηκε από μερικούς να τηρηθεί η ανωνυμία τους:

 

  • Η Μ.Κ. είναι χρήστης ινδικής κάνναβης. Πρώτη φορά έκανε τσιγάρο στα 20. Πλέον, αρκετά χρόνια μετά δεν κάνει συχνά. Το έχει ελαττώσει κατά πολύ. Ενώ παραδέχεται ότι η διάθεση της φτιάχνει όταν καπνίζει από τη πρώτη κι όλας τζούρα. Ενώ, γελώντας μου εξομολογεί ότι όσες φορές είναι υπό την επήρεια της ουσίας αυτής η λίμπιντο της ανεβαίνει επικίνδυνα. Ωστόσο, θυμάται και μια μοναδική φορά που φοβήθηκε καθώς μετά τη χρήση ένιωσε πολύ άσχημα, “Έκανα εμετό συνέχεια εκείνο το βράδυ, ζαλιζόμουν, είχα έντονη ταχυκαρδία. Ήταν απαίσια. Είχα ορκιστεί να μην ξανά κάνω. Και πράγματι από τότε, το αποφεύγω.”

 

 

  • Ο K.Λ. δεν είναι συχνός χρήστης, ωστόσο, που και που μαζί με την παρέα του κάνει.  Θεωρεί ότι πρέπει πράγματι να γίνει η αποποινικοποίηση της κάνναβης ώστε να πάψει αυτό το γόητρο του παρανόμου, που μερικοί έλκονται μόνο για αυτό το λόγο. Ο ίδιος, καπνίζει ώστε να του φτιάξει η διάθεση “να κάνει κεφάλι” όπως μου λέει. Ενώ μου εμπιστεύεται πώς τις μεγαλύτερες αποφάσεις και ξεκαθαρίσματα στη ζωή του τις έχει κάνει την ώρα που κάπνιζε.  “ίσως τελικά αυτό να είναι και η παγίδα του μπάφου, το αστείρευτο αίσθημα ελπίδας και αισιοδοξίας που σου δίνει.”

 

  • Η Γεωργία Δρακάκη από την άλλη,  Τελειόφοιτη Νομικής και Συγγραφέας, δηλώνει ανοιχτά υπέρ: «Επώνυμα και επωνυμοτατα θα το πω ΤΗΝ ΠΑΩ ΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΛΩΝΩ. Από καιρού εις καιρόν καπνίζω κιόλας. Όπως δεν πίνω αλκοόλ κάθε μέρα, ούτε τρώω αρνί κάθε μέρα, έτσι πού και πού, μαζί με καλή παρέα γεύομαι ένα νόστιμο τσιγάρο. Έτσι το αποκαλώ.Η φύση δεν επιδέχεται απαγορεύσεις. Σα να απαγορεύεις το αλάτι, επειδή βλάπτει, κατακάθεται στην καρδία, στις αρτηρίες κλπ. Πολλω δε μάλλον την κάνναβη που κάθε άλλο πάρα βλάπτει! Να μην απαγορεύεται…να απελευθερωθεί η χρήση της! Όσοι είναι να πέσουν στα βαριά ναρκωτικά θα πέσουν, πολύ δυστυχώς. Αυτά περί του ότι η κάνναβη ει ναι η πρώτη γέφυρα με τα βαρια ειναι ΜΥΘΟΣ.»
  • Η Μικάελα Ζορμπα, μηχανικός ανακαίνισης κτηρίων, είναι άτομο που προσέχει την υγεία της και τη φυσική της  κατάσταση δεν καπνίζει ενώ δεν πίνει ούτε καφέ, ποια είναι λοιπόν η άποψη της;  “Νομίζω ότι ο κόσμος άκουσε από κάποιους γιατρούς ότι σε ορισμένες περιπτώσεις κάνει καλό και ξεκίνησε όλη αυτή η ας πούμε «επανάσταση» τύπου η κάνναβη είναι πιο καλό και από το τσιγάρο το απλό και ότι είναι φυτό αλλά αν είναι έτσι γιατί να μην καπνίζει και ρίγανη; Δεν είμαι  ειδική, αν όντως μπορεί να αποδειχθεί ότι πράγματι είναι ιατροφαρμακευτικά χρήσιμη, ε τότε ποια είμαι εγώ για να το αποδοκιμάζω; Το ιδανικό βέβαια για εμένα, λόγω άσθματος, θα ήταν να μην υπάρχει πουθενά καπνός. Αλλά, κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό ούτε λογικό.”

 

Το αν πρέπει να αποποινικοποιηθεί ή όχι η Ινδική κάνναβη φαίνεται να διχάζει ακόμα και τους ειδικούς. Πράγματι, δεν είναι ένα απλό τσιγάρο, αν και ακόμα και το τσιγάρο είναι ανθυγιεινό. Είναι όμως τόσο αθώο όσο ένα απλό φυτό; Υπάρχουν ουσίες και προϊόντα που κυκλοφορούν ελεύθερα και νόμιμα στην αγορά ενώ είναι πιο επικίνδυνα; Η απάντηση είναι πώς ναι, το αλκοόλ για παράδειγμα θεωρείται πολύ πιο επικινδύνο για την υγεία.

Το μόνο σίγουρο, είναι ότι ο κόσμος πρέπει να σπάσει τα ταμπού και να μιλήσει ελεύθερα με επιχειρήματα για το αν πρέπει ή όχι να γίνει η αποποινικοποίηση.