Θα μπορούσα να μιλήσω για ώρες για τις ομορφιές της Συρίας. Για τις ιστορικές της περιοχές, την όμορφη και πλούσια γη, για τον πολιτισμό αλλά και για τους υπέροχους ανθρώπους της. Δεν μπορώ όμως. Γιατί η Συρία τα 4 τελευταία χρόνια αιμορραγεί.

Υπολογίζεται ότι περίπου 250.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους ενώ παραπάνω από 12 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ξεριζωθεί από τη γη τους και αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην προσφυγιά.

Ξαφνικά λοιπόν, συνειδητοποιήσαμε ότι στη γειτονιά μας υπάρχει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Ένας πολύ σκληρός και επικίνδυνος πόλεμος, όπως άλλωστε και όλοι οι πόλεμοι. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος έχει μια μεγάλη διαφορά.

Είναι εξαιρετικά περίπλοκος.  Μέσα σε ένα πεντάλεπτο βίντεο παραγωγής του VOX και ένα μικρό κείμενο, θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε μια εικόνα για το τι ακριβώς γίνεται εκεί και πόσο δύσκολο είναι να εξηγήσει κανείς το τι συμβαίνει. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να πιστέψουμε ότι σύντομα η ειρήνη θα έρθει σε εκείνη τη χώρα.

Μετά από 4 χρόνια η Συρία είναι χωρισμένη σε 4 μέρη. Και αυτά τα τέσσερα μέρη έχουν διαφορετικούς συμμάχους. Που ακόμα και μεταξύ τους δεν συμφωνούν. Ή για να το θέσουμε πιο σωστά, τα συμφέροντα τους συγκρούονται

Ας τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή, όλα ξεκίνησαν το 2011 όταν η Αραβική Άνοιξη άνθισε και στη Συρία.  Σύμφωνα με μαρτυρίες λοιπόν, σε μια ειρηνική διαδήλωση ο στρατός άνοιξε πυρ εναντίον των διαδηλωτών.

Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, οι διαδηλωτές πήραν τα όλα. Ο εμφύλιος πόλεμος ξεκινάει.

Μέσα σε έναν μόνο χρόνο, δημιουργούνται ακραίες εξτρεμιστικές ομάδες, οι  λεγόμενοι αντάρτες. Οι Κούρδοι τώρα, αποχωρούν από τις ομάδες του Άσαντ και ξεκινούν να προστατεύουν τη δική τους περιοχή εναντίον των Ανταρτών.

Στο σημείο αυτό,  οι γειτονικές δυνάμεις αποφασίζουν να επέμβουν. Με τον Άσαντ λοιπόν συντάσσεται το Ιράν αλλά και η Χεζμπολάχ του Λιβάνου.

Ο Αραβικός κόλπος, παίρνει θέση, στέλνοντας χρήματα  και εξοπλισμό στους αντάρτες μέσω της Τουρκίας. Η Σαουδική Αραβία, φαίνεται να πρωταγωνιστεί σε αυτό το παιχνίδι εξουσίας. Στον ίδιο ρυθμό και η Ιορδανία.

Ξαφνικά, ο εμφύλιος πόλεμος αρχίζει να μοιάζει με εσωτερικό πόλεμο μουσουλμάνων. Ουσιαστικά, τα στρατόπεδα έχουν χωριστεί σε Σουνίτες και Σίτες

Το 2013, επεμβαίνουν και οι ΗΠΑ, με εντολή η CIA να εκπαιδεύσει και να οπλίσει τους αντάρτες. Ο Άσαντ, χρησιμοποιεί χημικά όπλα εναντίον των πολιτών της χώρας του. Κάτι που μέχρι σήμερα ο Άσαντ αρνείται κατηγορηματικά

Τον Φεβρουάριο του 2014 όμως, ο πόλεμος αυτός παίρνει άλλη τροπή. Οι ομάδα των ανταρτών «σπάει». Δημιουργείται το ISIS (Ισλαμικό Κράτος) και γίνεται ορκισμένος εχθρός της Αλ-Κάιντα. Στην αρχή δεν πολεμάει τον Άσαντ, αλλά τους Κούρδους. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου το Ισλαμικό Κράτος παρελαύνει στα σύνορα μεταξύ της Συρίας και του Ιράκ.

Τον Σεπτέμβριο του 2014, οι ΗΠΑ ξεκινούν να τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Ισλαμικού Χαλιφάτου. Η Αμερική και πάλι, ξεκινάει να εκπαιδεύει τους αντάρτες. Όμως, μόνο εκείνους τους αντάρτες που πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος.

Η Τουρκία ήδη από τον Αύγουστο έχει  ξεκινήσει να βομβαρδίζει τους Κούρδους στο Ιράκ και τη Συρία. Χωρίς να «αγγίζει» όμως το Ισλαμικό Κράτος.

Αυτό, δημιουργεί πρόβλημα στις διπλωματικές σχέσεις  των παραδοσιακών συμμάχων, ΗΠΑ και Τουρκία.

Το 2015, ο Άσαντ χάνει έδαφος αλλά και δυνάμεις. Έτσι λοιπόν, αποφασίζει και η Ρωσία να επέμβει. Ισχυριζόμενη ότι θα χτυπήσει μόνο στόχους του Ισλαμικού Κράτους, ενώ ουσιαστικά χτυπάει τους αντι-Ασαντ.

Μέχρι και σήμερα, ο πόλεμος αυτός συνεχίζεται. Και όσο περνάει ο καιρός φαίνεται να δυσκολεύει. Χωρίς καμία ελπίδα να λήξει σύντομα.