Η καθημερινή μου περιήγηση στο διαδίκτυο με φέρνει αντιμέτωπο με πολλές πολιτικές οπτικές επί της επικαιρότητας, από τις πιο στεγνά ορθολογικές έως και τις πιο παράλογες. Μία περιήγησή μου στο twitter χθες βράδυ με έφερε σε επαφή με μία σωρεία δημοσιεύσεων περί της διενέργειας εμπάργκο στα γερμανικά προϊόντα, ένεκα της σκληρής στάσης του κ. Σόιμπλε πριν λίγες εβδομάδες στις Βρυξέλλες.

Φυσικά, η καραμέλα με το εμπάργκο στα γερμανικά προϊόντα δεν είναι καινούρια ιστορία. Η ιδέα είχε ξεκινήσει από το 2011, όταν άρχισαν να εφαρμόζονται τα πρώτα σκληρά μέτρα του μνημονίου και οι εταίροι άρχισαν να γίνονται δυσάρεστοι ως προς τις απαιτήσεις τους για την ελληνική οικονομία και την μεταρρύθμισή της. Από τότε έχουν δημοσιευθεί χιλιάδες άρθρα με ευφάνταστους τίτλους που θέλουν την Γερμανία να «λιμοκτονεί» από το ελληνικό εμπάργκο στα γερμανικά, με το πιο χαρακτηριστικό να είναι αυτό:

germanika_proionta_01

germanika proionta_03

 

Η τελευταία έπαρση της συγκεκριμένης «καμπάνιας» έλαβε χώρα στο twitter με πολλά χαρακτηριστικά tweets, αντιπροσωπευτικότερα των οποίων είναι αυτά:

 

Σε μία μικρή έρευνα που έκανα, προσπάθησα να εντοπίσω στατιστικά στοιχεία που να δείχνουν την εμπορική εξάρτηση της Γερμανίας και της γερμανικής οικονομίας από τις εξαγωγές στη χώρα μας, κατά πόσο δηλαδή η Γερμανία θα πληγεί από ένα εκτεταμένο ελληνικό εμπάργκο στα προϊόντα της. Τα αποτελέσματα είναι τα εξής:

Εισάγουμε τα πάντα από την Γερμανία

Όσο και αν αυτό ακούγεται καλό, δεν είναι. Κάποιος θα θεωρήσει αυτή τη θέση ως ένα επιχείρημα ενισχυτικό ως προς την επιχειρηματολογία του εμπάργκο. Ας δούμε όμως τα στοιχεία με καθαρή ματιά.

Η χώρα μας εισάγει από την Γερμανία μία πληθώρα αγαθών, που το σύνολό τους αγγίζει το 9,48% της συνολικής εισαγωγικής δραστηριότητας της ελληνικής οικονομίας. Όσο και αν το νούμερο φαίνεται μικρό, η Γερμανία, όπως μαρτυρά και το γράφημα, είναι ο δεύτερος βασικός «προμηθευτής» της χώρας μας, με την αξία των εισαγωγών να αγγίζει περίπου τα 6 δις ευρώ ετησίως (με στοιχεία του 2012). Για πολλά από τα προϊόντα αυτά, η Γερμανία είναι αποκλειστικός προμηθευτής της χώρας μας, (π.χ Φάρμακα, τμήματα και ανταλλακτικά μηχανών παντός είδους, ανταλλακτικά αυτοκινήτων και χιλιάδες άλλα) τα οποία ακόμα και αν αρνηθούμε την αγορά τους θα πρέπει να υποκαταστήσουμε (Θεωρία της υποκατάστασης προϊόντος στην μακροοικονομία) με άλλα όμοια τους τα οποία όμως…δεν προμηθευόμαστε από καμία άλλη χώρα. Φανταστείτε λοιπόν ένα σπασμένο σασμάν του Wolkswagen σας να είναι ο λόγος που δεν θα αγοράσετε ένα γερμανικό σασμάν εισαγόμενο από την Γερμανία, αξίας 500 ευρώ και ο ίδιος λόγος που θα σας αναγκάσει να αγοράσετε ένα….καινούριο μη-γερμανικό αυτοκίνητο αξίας τουλάχιστον 2000 ευρώ. Μάλλον η πρώτη επιλογή είναι αναπόφευκτη, εάν δεν θέλετε να σας κοστίσει αρκετά αυτό το εμπάργκο.

Η Γερμανία δεν θα βγει χαμένη από ένα ελληνικό εμπάργκο

Ακόμα και αν υποθέσουμε πως το 100% του  πληθυσμού της χώρας μας αποφασίσει να κάνει εμπάργκο στα ελληνικά προϊόντα, η Γερμανία δεν θα βγει και τόσο ζημιωμένη από αυτό. Το παραπάνω γράφημα, αποδεικνύει το γιατί:

Η Ελληνική αγορά, στο παραπάνω γράφημα που αποτυπώνει τις βασικές χώρες προορισμού των γερμανικών προϊόντων, καταλαμβάνει ένα πολύ μικρό μέρος, σε ένα απομακρυσμένο κουτάκι, όπως μπορείτε να εντοπίσετε τοποθετώντας τον κέρσορά σας επάνω στο γράφημα. Πιο συγκεκριμένα, η Γερμανία εξάγει μόλις το 0,43% των προϊόντων της προς την Ελλάδα, κάτι που κάνει σαφές πως ακόμα και σε ένα ενδεχόμενο εκτεταμένου ελληνικού εμπάργκο στα γερμανικά προϊόντα, οι Γερμανοί δεν θα «κλαίνε στη γωνία», ούτε θα χάσουν και πάρα πολλά. Ακριβώς λόγω του μικρού ποσοστού «έκθεσης» των γερμανικών προϊόντων στην ελληνική αγορά, η διαδικασία υποκατάστασης της αγοράς θα είναι μία μάλλον εύκολη υπόθεση για τις γερμανικές επιχειρήσεις. Μαντέψτε ποιος θα βγει ο χαμένος για άλλη μια φορά…

 

Και αν συνέβαινε το αντίστροφό;

Έστω πως το κλίμα αποστροφής…αντιστρέφεται ξαφνικά και οι Γερμανοί πολίτες αποφασίσουν ένα εμπάργκο στα ελληνικά προϊόντα. Πολλοί θα πουν «δεν μας ενδιαφέρει». Και όμως μας ενδιαφέρει, γιατί η Γερμανία είναι ο βασικός αποδέκτης των πάρα πολύ λίγων προϊόντων που εξάγουμε ως χώρα και πιο συγκεκριμένα ο τρίτος κατά σειρά προορισμός των ελληνικών προϊόντων, με ποσοστό εξαγωγών στο 6,43%. Και αν το ποσοστό ακούγεται και πάλι μικρό, τότε στην απίθανη περίπτωση ενός γερμανικού εμπάργκο στα ελληνικά προϊόντα η χώρα μας θα έχανε 2,6 από τα 33 δις που εισπράττει ετησίως από τις εξαγωγές της. Τι σημαίνουν αυτά τα 2,6 δις; Αρκετές χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας για Έλληνες, αφού το 6,43% δεν μπορεί να υποκατασταθεί εύκολα με την εύρεση εναλλακτικών αγορών, όπως είδαμε πιο πάνω.

Αντίθετα, η Γερμανία δεν θα πάθαινε ούτε «γρατζουνιά» στην αγορά της, καθώς το ποσοστό εισαγωγών από την Ελλάδα είναι μηδαμινό. Μόλις το 0,2% των εισαγώμενων προϊόντων στην Γερμανία είναι Ελληνικά. Και αυτό το 0,2% θα κόστιζε σε εμάς αρκετά, όπως έγραψα και στην προηγούμενη παράγραφο. Αντίθετα, η Γερμανία θα μπορούσε εύκολα να αντικαταστήσει την φέτα, το ελαιόλαδο, τα πορτοκάλια και τα οπωροκηπευτικά από άλλες αγορές, όπως η ιταλική και η ισπανική.

Για άλλη μια φορά λοιπόν, χαμένη η χώρα. Μόνη κερδισμένη: η κίβδηλη και τυφλή εθνική μας «υπερηφάνεια».